Organische materialen zijn harsen op koolstofbasis die als 'organisch' worden beschouwd vanwege hun chemische structuur. De meest voorkomende zijn polyesterhars en epoxyhars, en minder vaak voorkomende zijn natuurlijke harsen zoals pijnhars. Deze harsen zijn niet-metaalhoudend, op koolstof gebaseerd en worden in de chemie als organisch beschouwd. De natuurlijke functie van deze op koolstof gebaseerde chemie is het aantrekken en vasthouden van orgone energie.
Anorganische materialen in Orgonite zijn typisch metalen en kristallen, die als "anorganisch" worden beschouwd omdat ze koolstof-waterstofbindingen missen en kristallijne of metaalachtige structuren hebben, zoals metaalschaafsel van goud, aluminium, koper, messing, staal, ijzer, brons. Metalen stoten energie af of reflecteren deze, waardoor een duw- en trekdynamiek ontstaat met de organische hars.
Kristallen zijn anorganische mineralen die energie versterken, harmoniseren en stabiliseren. Kwarts, rookkwarts, zwarte toermalijn wordt vooral toegevoegd vanwege zijn piëzo-elektrische eigenschappen, die onder druk een kleine elektrische lading produceren.

Een hars op koolstofbasis is een synthetisch of natuurlijk materiaal dat voornamelijk is gemaakt van organische moleculen die koolstofatomen bevatten. In de chemie betekent de term "organisch" simpelweg "op koolstofbasis", niet noodzakelijkerwijs "natuurlijk" of "milieuvriendelijk" (wat een veelvoorkend misverstand is).

Een hars is een vloeibare substantie die na verloop van tijd uithardt en wordt gebruikt om materialen te verbinden of een vaste vorm te creëren. Er zijn twee hoofdtypen:
Natuurlijke harsen komen van planten als boomsap (Dennenhars). De synthetische (kunstmatige) harsen worden het meest gebruikt in orgonite en zijn gebaseerd op chemicaliën afgeleid van aardolie, dit zijn koolwaterstoffen (ketens van koolstof en waterstof), zoals polyester en epoxy. Deze synthetische harsen zijn polymeren, wat betekent lange ketens van herhalende moleculen die koolstofatomen als ruggengraat bevatten.
In orgonites absorberen en trekken materialen op koolstofbasis (organisch) energie aan, terwijl anorganische materialen (zoals metalen) deze reflecteren of geleiden. Deze interactie reinigt en balanceert energie.
Polyesterhars is gemaakt van een chemische reactie tussen zuren en alcoholen (beide op koolstofbasis), het bevat koolstofatomen in zijn structuur → maakt het organisch volgens scheikundige normen. Het begint als een vloeistof en hardt uit wanneer deze vloeistof wordt gemengd met een harder.

In de scheikunde is een organische verbinding elke verbinding die koolstofatomen bevat die gebonden zijn aan waterstofatomen (C–H bindingen). Koolstof is bijzonder omdat het 4 sterke covalente bindingen kan vormen, waardoor lange ketens, ringen en complexe structuren mogelijk zijn. Het is de ruggengraat van het leven: eiwitten, suikers, vetten, DNA, enz., zijn allemaal op koolstof gebaseerd. Harsen zijn gemaakt van lange ketens van deze organische moleculen, dus worden ze koolstofgebaseerde polymeren genoemd. Synthetische harsen zijn polymeren: "Poly-" = veel "-meer" = delen. Ze worden gemaakt door polymerisatie — het chemisch verbinden van monomeren (kleine moleculen) tot lange herhalende ketens.
Als een materiaal koolstof bevat gebonden aan waterstof, zuurstof of stikstof, wordt het vrijwel zeker als organisch beschouwd (in chemische zin). Dat omvat zowel natuurlijke als synthetische stoffen. Anorganische materialen daarentegen hebben deze moleculaire structuur op koolstofbasis niet; voorbeelden zijn metalen, zouten, mineralen en water.
"Of je nu nieuw bent in energiegenezing of een ervaren beoefenaar, het omarmen van de kracht van orgonites kan diepgaande voordelen voor je leven opleveren, waaronder verbeterde focus, verhoogde creativiteit, emotionele veerkracht en een diepere spirituele verbinding, wat je helpt elke dag balans, bescherming en vrede te cultiveren."